اصلی ترین عامل تخریب اسکله ها، آبشستگی موضعی اطراف آن ها می باشد. برای کنترل این پدیده، مطالعات بسیاری انجام شده و راهکارهایی جهت حفاظت از اسکله ها ارائه شده است. راهکارهای حفاظت از اسکله ها به دو روش مستقیم و غیرمستقیم تقسیم می شوند، یکی از روشهایی که به صورت غیرمستقیم با کمک اصلاح خطوط جریان اطراف اسکله می تواند عمق آبشستگی را کاهش دهد، تغییر زاویه دماغه اسکله است. در این تحقیق به صورت آزمایشگاهی تأثیر تغییر شکل دماغه اسکله با راستای جریان بررسی شد. ازاین رو اسکله با دماغه قوسی شکل و شعاع قوسهای 28/52، 20/20، 09/12 و 06/11 سانتی متر در شرایط آب زلال بررسی شد. نتایج حاصل از تحقیق نشان می دهد در بهترین حالت، اسکله با کمترین شعاع به میزان 06/11 توانست، در سرعت های نسبی تا 95 درصد سرعت آستانه حرکت ذرات، بهترین عملکرد را داشته باشد.